close
دانلود آهنگ جدید
جالبترین - 2
loading...

جالبترین

مو.راهنمای انتخاب نام شرکت

علی بازدید : 79 سه شنبه 12 آذر 1398 نظرات ()

 

نام ، نشات گرفته از نیاز به اشاره سریع و آسان به اشخاص و اشیاء و معانی است. برای درک نیاز به نام کافیست برای لحظه ای کوتاه، زندگی بدون نام را تصور کرده و دشواری های آن را دریابیم.

در دنیای تجارت نیز این ضرورت محسوس است. شخص حقوقی تاجر، یعنی شرکت تجاری ، به محض تولد، نیازمند نام است . بدین ترتیب شرکت های تجاری به عنوان اشخاصی که تازه حیات خود را آغاز می کنند، باید دارای نام باشند. قانون گذار برای تعیین نام شرکت مقرراتی وضع کرده است. تردیدی نیست که قوانین تعیین نام باید از همان آغاز مورد توجه قرار گیرد. ما در این مقاله برآنیم تا به کلیه ی این ضوابط قانونی بپردازیم. شایان ذکر است شما عزیزان علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل، در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در رابطه با  انتخاب نامی متمایز، می توانید با کادر مجرب ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل فرمایید.

 

نکات اساسی در انتخاب نام شرکت :

1- نام های انتخابی باید دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد. نام هایی که مخالف موازین شرعی، نظم عمومی و یا شامل واژه های بی معنا یا الفاظ  قبیحه و مستهجن و خلاف اخلاق حسنه باشد قابل تایید نمی باشد.

2- با توجه به بند 10 ماده یک آیین نامه نامگذاری شهرها ، خیابان ها ، اماکن و موسسات عمومی مصوب 6/ 9/ 1375 شورای عالی انقلاب فرهنگی ، شرکت ها باید از انتخاب اسامی خارجی برای خود خودداری ورزیده و اسامی مذکور را در صورت استفاده به نام های غیر خارجی تغییر دهند. در همین باره ، قانون ممنوعیت به کارگیری اسامی ، عناوین و اصطلاحات بیگانه مصوب 14 / 9 / 75 نیز به تصویب رسیده است. لذا، واژگان انتخابی برای نام ، باید در لغت نامه دهخدا و یا در فرهنگ معین وجود داشته باشند. یعنی همان طور که گفته شد حتماَ باید واژگان ایرانی باشند .

3- نام های انتخابی می بایست تکراری نبوده و قبلاَ به ثبت نرسیده باشد.

طرق استعلام نام شرکت به قرار ذیل است  :

الف) استفاده از پایگاه های اطلاعاتی شناسه ملی اشخاص حقوقی کشور به نشانی  

ب) استفاده از پایگاه های اطلاعاتی روزنامه رسمی کشور به نشانی  

4- در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.

5- حداقل تعداد سیلاب ها در نام شرکت 3 سیلاب است.

6- نام انتخابی نباید لاتین باشد.

آخر اینکه در انتخاب نام شرکت به نوع و فعالیت شرکت توجه شده باشد. به کمک نام شرکت مشخص می شود که شرکت چه اهدافی دارد و راجع به چیست.

نام شرکت در موارد زیر قابل تایید نمی باشد:

– نام هایی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارند.

– نام هایی که در آن از اسامی،عناوین و اصطلاحات بیگانه استفاده شده باشد.

– نام هایی که مخالف موازین شرعی،نظم عمومی و یا شامل واژه های بی معنا یا الفاظ قبیحه و مستهجن و خلاف اخلاق حسنه باشند.

– نام یا نام اختصاری یا حروفی که رسماَ متعلق به دولت باشد از قبیل ایران، کشور،  ناجا،مگر با ارائه مجوز از مقام صلاحیت دار دولتی.

– هنگامی که در یک نام پیشنهادی، ترکیبی از دو واژه فارسی، تداعی کننده یک واژه بیگانه باشد،امکان ثبت آن وجود ندارد.

تبصره:واژه های بیگانه یا غیر متعارف یا مخفف تنها در صورتی قابل استفاده در نام شخص حقوقی(نام شرکت) است که مورد تایید فرهنگستان زبان و ادب فارسی باشند.

– چنانچه تفاوت نام پیشنهادی با نام ثبت شده تنها در استفاده از پسوند جمع (نظیر ون،ین،ها و یا جمع مکسر) یا حذف آن باشد امکان ثبت آن وجود ندارد.

– چنانچه  نام شخصیت حقوقی به صورت مقید ثبت شده باشد امکان انتخاب نام جدید مشتق از آن به صورت مطلق برای شخصیت حقوقی دیگر وجود ندارد.

– واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند، پذیرفته نمی شوند.

– اضافه کردن کلمات توصیفی از قبیل اصل، نوین، برتر، برترین ، نو به اسامی ثبت شده قبلی پذیرفته نمی شود.

– اضافه کردن اعداد به نام هایی که سابقه ثبت دارند پذیرفته نمی شود و در صورت استفاده اعداد در نام های جدید پیشنهادی باید نگارش آن ها به صورت حروفی باشد.

تبصره:چنانچه نام پیشنهادی مشمول بندهای فوق باشد فقط در صورت ارائه رضایت نامه کتبی شخصیت حقوقی مقدم در قالب صورتجلسه هیات مدیره، قابل ثبت است.

 

چند نکته

 – اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارائه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.

– مهلت اعتبار نام تایید شده اشخاص حقوقی که منجر به ثبت و آگهی می گردند نامحدود است.در صورتیکه نام تایید شده شخص حقوقی در شرف تاسیس یا تغییر منجر به ثبت و آگهی نگردد صرفاَ سه ماه از تاریخ تایید نام اعتبار دارد.این مدت برای شرکت های سهامی عام،6 ماه از تاریخ تشکیل مجمع عمومی موسس می باشد.

– نام شخص حقوقی (نام شرکت) ثبت شده با رعایت تاریخ تقدم،مختص شخصی است که به نام آن در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت رسیده است و دیگری حق اختیار عین نام مذکور یا متجانس (تام، ناقص حرکتی، لفظی) آن را ندارد. این حق پس از انحلال و ختم تصفیه، منتفی می شود.

– استفاده از اسامی شهرها و رنگ ها و اعداد در اسم شرکت مانعی ندارد اما این کلمات جزء اسم شرکت شمرده نمی شوند و اسم شرکت باید غیر از این کلمات شامل سه کلمه باشد.

– کلماتی از قبیل ساختمانی، بازرگانی، تجاری، مهندسی، مهندسی مشاور، حقوقی، تولیدی و…شرحی بر موضوع فعالیت محسوب می شود و در بررسی نام یا نام های درخواستی به منظور رعایت عدم سابقه و تشابه ،جزئی از نام محسوب نمی شود.

– نام های تایید شده قابل انتقال به غیر نمی باشد.

چگونگی انجام ثبت شرکت ها

علی بازدید : 69 یکشنبه 10 آذر 1398 نظرات ()

 

در مقالات قبلی اشاره شد که هر شرکتی تشکیل می شود موقعی دارای رسمیت است که به ثبت رسیده باشد اینک به قوانین و آیین نامه های مربوط به این موضوع بطور خلاصه اشاره می نماییم.

 

اولین قانون مربوط به ثبت شرکت ها در 11خرداد ماه سال 1310 شمسی به تصویب رسیده که شامل ده ماده می باشد و بعداَ به تدریج اصلاحاتی در آن به عمل آمده است که آخرین اصلاح در تاریخ 30 / 12 / 1362 انجام گرفته که راجع به حق الثبت شرکت ها می باشد و نکات مهمی که در آن مشاهده می شود به شرح ذیل می باشد :

برابر ماده 1 : هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد شرکت ایرانی محسوب است.

و برابر ماده 2 : کلیه شرکت های ایرانی مندرج در قانون تجارت ( سهامی ، ضمانتی، مختلط، تعاونی ) که تشکیل گردیده ولی به ثبت نرسیده تا آخر شهریور ماه 1310 باید به ثبت برسد در غیراینصورت به تقاضای دادستان محل، دادگاه مدیران آن ها را به یکصد الی هزار تومان جزای نقدی محکوم و در صورت تقاضای دادستان مبنی بر انحلال، حکم انحلال شرکت متخاف را نیز صادرخواهد نمود و در صورتیکه برای ثبت و تشریفات آن نیاز به مدت اضافی باشد دادگاه سه ماه مهلت اضافی تعیین خواهد کرد.

به این ترتیب مشاهده می گردد که از همان تاریخ فعالیت شرکتی قانونی شمرده می شود که به ثبت رسیده باشد و در حقیقت می توان گفت که به موجب این قانون ثبت شرکت ها الزامی و اجباری شده است.

 

آیین نامه ثبت شرکتها

براساس قانون ثبت شرکت ها و اینکه در ماده 9 آن تصریح گردیده نظامنامه های مربوط به وسیله وزارت عدلیه تنظیم خواهد شد.

اولین آیین نامه آن در 34 ماده تنظیم و از تاریخ 15 خرداد 1310 یعنی پس از تصویب قانون مزبور به موقع اجرا گذاشته شد که نکات جدیدی در آن قید گردیده بود و بعداَ نیز در آن اصلاحاتی به عمل آمد و آخرین اصلاحات در شهریور ماه 1340 انجام گردید که به پاره ای نکات مهم آن اشاره می گردد .

ماده 1- آیین نامه مورد بحث چنین می گوید :

اداره ثبت شرکت ها و علائم تجاری و اختراعات و اداره کل ثبت در تهران از این تاریخ به نام ( اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ) نامیده می شود و دارای وظایف ذیل خواهد بود :

1- ثبت شرکت های تجاری ایران حوزه تهران و همچنین ثبت کلیه شرکت های تجاری خارجی در ایران و موسسات غیرتجاری ایران حوزه تهران و ثبت کلیه موسسات خارجی در ایران.

2- ثبت علائم تجاری و اختراعات و نام تجاری و اشکال و ترسیمات داخلی

3- ثبت دفتر تجاری و پلمپ دفاتر تجاری و غیرتجاری حوزه تهران

و در موارد دیگر آن تصریح گردیده که :

الف: در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت موجود است برای ثبت شرکت ها داخلی و پلمپ دفاتر تجاری و ثبت نام تجاری و موسسات غیرتجاری متصدی مخصوصی از طرف اداره کل ثبت معین خواهد شد.

ب: اداره ثبت شرکت ها در تهران و دوایر ثبت شرکت ها در شهرستان ها در ثبت شرکتنامه قائم مقام دفترخانه های اسناد رسمی می باشند.

 

مقررات ثبت شرکتها و نشر شرکت نامه ها

ماده 195- ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت هااست.

ماده 196- اسناد و نوشتجاتی که برای به ثبت رساندن شرکت لازم است در نظامنامه وزارت عدلیه معین می شود.

ماده 197- در ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت خلاصه شرکت نامه و منضمات آن طبق نظامنامه وزارت عدلیه اعلان خواهد شد.

ماده 198- اگر به علت عدم رعایت دستور دو ماده فوق بطلان عملیات شرکت اعلام شده هیچ یک از شرکاء نمی توانند این بطلان را در مقابل اشخاص ثالثی که با آن ها معامله کرده اند عذر قرار دهند.

ماده 199- هر گاه شرکت در چندین حوزه شعبه داشته باشد مقررات مواد 195 و 197 باید به قسمتی که در نظامنامه وزارت عدلیه معین می شود در هر حوزه جداگانه انجام گردد.

ماده 200- در هر موقع که تصمیماتی برای تغییر اساسنامه شرکت یا تمدید مدت شرکت زائد بر مدت مقرر یا انحلال شرکت ( حتی در مواردی که انحلال به واسطه انقضای مدت شرکت صورت می گیرد ) و تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تبدیل شرکاء یا خروج بعضی از آن ها از شرکت یا تغییر اسم شرکت اتخاذ شود مقررات مواد 195 و 197 لازم الرعایه است. همین ترتیب در موقع هر تصمیمی که نسبت به مورد معین در ماده 79 این قانون اتخاذ می شود رعایت خواهد شد.

ماده 201- در هرگونه اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات و غیره که به طور خطی یا چاپی از طرف شرکت های مذکور در این قانون به استثنای شرکت های تعاونی صادر می شود سرمایه شرکت صریحاَ باید ذکر گردد و اگر تمام سرمایه پرداخته نشده قسمتی که پرداخته شده نیز باید صریحاَ معین شود، شرکت متخلف به جزای نقدی از دویست تا سه هزار ریال محکوم خواهد شد.

تبصره – شرکت های خارجی نیز که به وسیله شعبه یا نماینده در ایران اشتغال به تجارت دارند در مورد اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات خود در ایران مشمول مقررات این ماده خواهند بود.

 

به موجب قوانین ایران، کسانی که می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند به قرار ذیل می باشند:

– کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند.

– اشخاص خارجی می توانند بدون شریک ایرانی به صورت مالکیت 100% در ایران شرکت ثبت نمایند.

– چند شرکت با هم می توانند بدون وجود اشخاص حقیقی شرکت مستقلی ثبت نمایند.(Joint Venture) به منظور ایجاد اشتغال در ایران،سعی شده است تا این روند در ایران راحت طی گردد. (مدارک لازم گواهی ثبت شرکت+ کپی مدارک هویتی نمایندگان آن ها)

نکته : دارا بودن سوء پیشینه اشخاص مانعی جهت ثبت شرکت نیست فقط نمی توانند جزء هیئت مدیره،مدیر عامل و یا بازرسین شرکت باشند.

 

شرایط ثبت شرکت های خارجی در ایران

در مورد ثبت شرکت های خارجی که در ایران فعالیت داشته اند ماده 3 قانون مربوط به ثبت شرکت ها چنین می گوید :

( از تاریخ اجرای این قانون هر شرکت خارجی برای اینکه مبادرت به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد ).

به موجب این ماده شرکت های خارجی در صورتی می توانند در ایران به امور صنعتی یا مالی بپردازند که :

اولاَ : در کشور خودشان قانون آن ها را به رسمیت شناخته باشد.

ثانیاَ : در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشند.

علاوه بر ماده مزبور به موجب مواد بعدی شرکت های خارجی باید در مورد نکات ذیل اقدامات لازم به عمل آورند. در غیراین صورت محدودیت هایی و در موارد لزوم مجازاتی درباره آن ها اعمال خواهد شد.

1- هر شرکت خارجی که در تاریخ اجراء این قانون تشکیل شده باید ظرف چهارماه تقاضای ثبت نماید.

2- هر گاه این مهلت برای تهیه و تسلیم اوراق لازمه به اداره ثبت کافی نباشد در صورت تقاضای نماینده شرکت رئیس محکمه ابتدایی تهران تا 6 ماه مهلت اضافی خواهد داد.

3- کسانیکه به عنوان نمایندگی یا مدیریت شعبه شرکت های خارجی در ایران به امور تجاری یا صنعتی یا مالی اقدام کرده و قبل از انقضاء موعد تعیین شده درباره ثبت آن ها اقدام ننموده باشند به تقاضای دادستان و به حکم محکمه ابتدایی تهران ، به جزای نقدی از 500 الی هزار تومان محکوم خواهند شد.

4- علاوه بر مجازات نقدی پس از صدور حکم برای هر روز تاخیر به پنج الی پنجاه تومان جریمه نیز محکوم خواهند شد.

5- هرگاه حکم قطعی شده و تا سه ماه از تاریخ ابلاغ همچنان تخلف ادامه یابد دولت باید از ادامه عملیات نماینده یا مدیر شرکت متخلف جلوگیری نماید.

سوالات خود را از ما بپرسید.

انتخاب رئیس و نایب رئیس هیات مدیره شرکت سهامی

علی بازدید : 77 یکشنبه 10 آذر 1398 نظرات ()

 

 

رکن اداره کننده و به عبارت دیگر قوه مجریه شرکت های سهامی اعضای هیات مدیره آن هستند. سهام داران با انتخاب اعضای هیات مدیره و اعتماد به حسن عملکرد و درایت آنان سرمایه های خود را به شرکت می سپارند و آنان نیز با بهره گیری از هوش و خلاقیت خود پس از انقضای سال مالی سود مناسبی عاید شرکت و سهام داران می کنند.

 

طبق مفاد ماده 107 ” لایحه ” هیات مدیره شرکت های سهامی از میان صاحبان سهام انتخاب می شوند بنابراین در زمان برگزاری مجمع عمومی برای انتخاب مدیران، مدیر منتخب حداقل باید دارای یک سهم از سهام شرکت باشد و اگر طبق اساسنامه تعداد سهام وثیقه مدیران از یک سهم بیشتر باشد بر اساس ماده 115 ” لایحه ” از تاریخ انتخاب یک ماه فرصت دارد تا نسبت به تکمیل آن اقدام نماید.

در مورد تعداد اعضای هیات مدیره در شرکت های سهامی خاص قانون ساکت است ولی در مورد شرکت های سهامی عام ماده 107 ” لایحه ” انتخاب حداقل پنج نفر را الزامی می داند.

با توجه به ماده 119 و 124 ” لایحه ” و امکان جمع دو سمت هیات مدیره در یک نفر می توان نتیجه گرفت که حداقل مدیران در شرکت های سهامی خاص باید دو نفر باشد.

مدیران در مجامع عمومی موسس، عادی سالیانه و عادی به طور فوق العاده انتخاب می شوند ولی نحوه رای گیری و انتخاب آنان در مجمع موسس و عادی تفاوت دارد. در مجمع عمومی عادی آرا در تعداد مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود ولی در مجمع موسس چنین نیست.

لازم به ذکر است، بر اساس ماده 110 ” لایحه ” ، اشخاص حقوقی می توانند به مدیریت شرکت انتخاب شوند.

برای عضویت در هیات مدیره شرکت سهامی شخص باید اهلیت داشته باشد و سهامدار شرکت باشد ؛ علاوه بر این ، نباید مشمول بعضی محرومیت ها و ممنوعیت هایی که قانون مقرر کرده است باشد.

الف ) اهلیت

قانونگذار ما در لایحه 1347 برای احراز سمت مدیریت شرط سنی قائل نشده است ؛ بنابراین ، مدیر می تواند هر سنی داشته باشد، مشروط بر اینکه دارای اهلیت باشد.

ب) سهامدار بودن

مدیران شرکت باید سهامدار شرکت باشند و سهام آنان تابع رژیم حقوقی خاصی است. البته ، در مورد اشخاص حقوقی مدیر ، لازم نیست نماینده شان دارای سهم در شرکت باشد ، بلکه خود آنان باید واجد چنین شرطی باشند تا بتوانند در هیات مدیره عضویت پیدا کنند.

 

انتخاب رئیس و نایب رئیس هیات مدیره شرکت سهامی

ماده 119 ” لایحه ” مشتمل بر مقررات آمره در انتخاب رئیس و نایب رئیس هیات مدیره است. بر این اساس در اولین جلسه هیات مدیره انتخاب رئیس و نایب رئیس از بین اعضا، شخص حقیقی بودن رئیس و نایب رئیس، هم زمانی دوره تصدی آنان با دوره تصدی عضویت هیات مدیره و امکان عزل هر یک بدون علت در هر زمان از سوی هیات مدیره الزامی است و هر نوع توافقی خلاف موارد فوق باطل و کان لم یکن خواهد بود.

در تبصره یک این ماده تکلیف اشخاص حقیقی که به نمایندگی از شخص حقوقی عضو هیات مدیره معرفی شده اند و در تبصره دو آن هم وظایف نایب رئیس هیات مدیره مشخص شده است.

در شرکت های سهامی سمت رئیس هیات مدیره معمولاَ سمتی تشریفاتی و شکلی است. وظیفه وی دعوت و اداره جلسات هیات مدیره، دعوت مجامع عمومی صاحبان سهام و تصدی گری ریاست مجامع عمومی صاحبان سهام است به این شرط که عزل و انتخاب مدیران در دستور جلسه مجمع عمومی نباشد.

قانون گذار اختیار یا امتیاز دیگری برای رئیس هیات مدیره بیش از موارد فوق پیش بینی نکرده است. در نتیجه درج اقتدارات و آرای ویژه برای رئیس هیات مدیره مثلاَ دارا بودن رای قاطع در زمان تساوی آرا و یا اختلاف بین مدیران در زمان رای گیری مغایر با مصرحات لایحه اصلاحی قانون تجارت در مورد مسئولیت های مشترک و تضامنی مدیران است. به عبارت دیگر منطقی نیست یک نفر با داشتن رای قاطع در هیات مدیره تصمیم گیری های کلان انجام دهد و سایر اعضا با اجرای آن تصمیمات، مسئولیت های مالی و مدنی مشترک و تضامنی را در مقابل خسارات وارده به سهام داران یا اشخاص ثالث به دوش بکشند.

قانون تجارت در مورد فرد یا زوج بودن تعداد اعضای هیات مدیره مسکوت است. ولی ماده 121 ” لایحه ” تلویحاَ فرد بودن اعضای هیات مدیره را القا می کند زیرا حصول اکثریت بیش از نصف اعضا، وقتی اعضای هیات مدیره دو نفر باشند، امکان پذیر نیسا. به هر حال مفاد این ماده آمره نیست و در اساسنامه شرکت اکثریت بیشتری را می توان مقرر کرد. مثلاَ حد نصاب حضور و اعتبار تصمیمات با حضور و رای موافق هر دو و یا هر سه عضو هیات مدیره تعیین شود.

در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.

شرکت های تعاونی چه اهدافی را دنبال می کنند ؟

علی بازدید : 59 یکشنبه 10 آذر 1398 نظرات ()

 

 

شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان ، موافق اصولی که در قانون شرکت های تعاونی مصوب 9 / 4/ 1352 مصرح است ، تشکیل می شود.

 

ملاحظه می شود که شرکت تعاونی بر پایه اصول تعاون تشکیل می شود و هدف آن رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکا است که از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری شرکا که در شرکت تعاونی اعضا نامیده می شوند، صورت می گیرد.

با استناد به قانون اساسی که مقرر می دارد : ” بخش تعاونی شامل شرکت ها و موسسات تعاونی تولید و توزیع است که در شهر و روستا بر طبق ضوابط اسلامی تشکیل می شود ” ، انواع شرکت های تعاونی را می توان در چار گروه ذیل جای داد :

1-  شرکت های تعاونی تولید شهری ؛

2-  شرکت های تعاونی توزیع شهری ؛

3- شرکت های تعاونی تولید روستایی ؛

4- شرکت های تعاونی توزیع روستایی.

به موجب ماده یک قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 13 / 6 / 1370، اهداف شرکت تعاونی عبارت است از :

1- ایجاد و تامین شرایط و امکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل

2- قرار دادن وسایل کار در اختیار کسانی که قادر به کار می باشند ولی وسایل انجام آن کار را ندارند.

3- پیشگیری از تمرکز و تداول ثروت در دست افراد و گروه های خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی

4- جلوگیری از کارفرمای مطلق شدن دولت

5- قرار گرفتن مدیریت و سرمایه و منافع در اختیار نیروی کار و تشویق بهره برداری مستقیم از حاصل کار خود.

6- پیشگیری از انحصار، احتکار، تورم ، و اضرار به غیر

7- توسعه و تحکیم مشارکت و تعاون عمومی بین همه مردم

با توجه به موارد هفتگانه و ماده یک قانون مذکور اهداف بخش تعاونی روشن و مشخص است و در صورتیکه در تمام ابعاد و سطوح تشکیل و به مرحله اجراء درآید مفید و موثر و کارساز خواهد بود و کلیه شرکت هایی که برابر این قانون تشکیل و به ثبت برسند به عنوان شرکت تعاونی شناخته می شوند.

 

وجه امتیاز اساسی شرکت تعاونی با دیگر انواع شرکت

وجه مشترک شرکت های تجاری آن است که شرکا سرمایه ای را گرد می آورند تا آن را  به کار انداخته و سود حاصل از آن را در فواصل زمانی معین میان خود تقسیم نمایند. هدف شرکت تعاونی نیز به دست آوردن نفع مادی است اما این نفع در چهره سود به مفهوم حسابداری تجلی نمی یابد بلکه در چهره هزینه کمتر متجلی می گردد.در واقع،  شرکت ها ی تجاری به دنبال سود نیستند، از این رو، کاربرد کلمه سود در خصوص درآمد آن ها جایز نیست. آن چه به شرکا داده می شود، مازاد دریافتی است که به نسبت معاملات انجام شده با شرکت توسط شرکا، به آن پرداخت می شود. در واقع اگر محاسبات به درستی صورت بگیرد و هزینه ها به صورت واقعی دیده شود، نباید اضافه برگشتی وجود داشته باشو به همین علت است که در خصوص مالیات بر این نوع شرکت تردید وجود دارد. چه مالیات بر سود تعلق می گیرد و مازاد برگشتی (Restitution) سود نمی باشد.

شرکت ها و اتحادیه های تعاونی ، برای تشکیل و ثبت باید مدارک ذیل را ارائه نمایند.

1- صورتجلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضاء هیئت مدیره منتخب و بازرسان

2- اساسنامه مجمع عمومی

3- درخواست کتبی ثبت

4- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون

5- رسید پرداخت مقدار سرمایه ای که تادیه آن لازم است.

6- مدارک مربوط به دعوت در خصوص عضویت افراد واجد شرایط

7- اولین هیئت مدیره منتخب پس از اعلام قبولی با رعایت تشریفات مقرره مکلف به ثبت تعاونی می باشند.

8- اداره ثبت شرکت ها نیز پس از دریافت اسناد و مدارک مربوطه موظف است که تعاونی را ثبت نماید.

ثبت برند

علی بازدید : 87 دوشنبه 04 آذر 1398 نظرات ()

 

 

 

در توضیح ثبت برند در ایران ابتدا به تعریف برند می پردازیم. برند، نام تجاری و علامت تجاری عبارت از اصطلاح، نشانه، نماد، طرح یا ترکیبی از اینها می باشد. نام و علامت تجاری به منظور شناساندن محصولات یا خدمات شرکت ها از یکدیگر کاربرد دارد. برند در عین حال که یک واژه خاص می باشد و چیزی بیش از یک کلمه نیست اما وجه تمایز با دیگر شرکتهای رقیب می باشد.به طور کلی نام تجاری باید دارای شرایط زیر باشد:

 

بیانگر کیفیت و امتیازات محصول باشد.

تلفظ آسان داشته باشد. حد المکان کوتاه باشد.

متمایز و مشخص باشد.

ترجمه آن به زبان انگلیسی آسان باشد.

باید بتوان آن را ثبت کرد و تحت حمایت قانونی قرار داد.

در بازار رقابت، نام و علامت تجاری، از نظر قدرت و ارزش با یکدیگر فرق دارند. یک برندقدرتمند از ارزش زیادی برخوردار می باشد. اگر ویژگی های زیر وجود داشته باشد، نام و علامت تجاری دارای ارزش بیشتری خواهد بود:

 

وفاداری مصرف کنندگان

پنداشت مشتری نسبت به کیفیت

توجه و حمایت زیاد از جانب مصرف کننده

آگاهی مردم از این نام و نشان

حال در این بخش سعی در توضیح نکات مهم  فرآیند ثبت برند در ایران از ابتدا تا انتها داریم:

 

گام اول ثبت برند

ابتدا لازم است که برای انتخاب نام برند چند نکته مهم را در نظر گرفت. اول اینکه اسامی مشهور را نمی توان ثبت کرد. در ضمن اگر نام انتخابی با نام برند دیگری بیش از ۵۰% تشابه داشته باشد نیز قابل ثبت نمی باشد. البته این حالت در طبقات مربوط به مواد غذایی، آشامیدنی، سلولزی، ایمنی، لوازم خانگی، آرایشی و بهداشتی بیشتر اتفاق می افتد. یکی از مواردی که در ثبت برند ممنوع می باشد، استفاده از نام مناطق جغرافیایی می باشد. بنابراین برای جلوگیری از رد نام، می توان از نام های مختلط و چند سیلابی برای ثبت برند در طبقه شلوغ، استفاده کرد. اگر برندی که می خواهید ثبت کنید داری لوگو نیز باشد، بهتر است از طرح های ساده و قابل فهم و زیرکانه استفاده نمود. به طور کلی ثبت برند به شکل حقیقی یا حقوقی انجام می گیرد. و شما می توانید از یک برند هم نام فارسی آن را ثبت کنید و هم نام انگلیسی آن را. برای انتخاب نام برند شئونات اسلامی را باید حتما مد نظر داشت زیرا در غیر این صورت با اخطال مواجه خواهید شد. اگر برند شما ثبت شده باشد ولی به شکل زیرکانه یا متقلبانه ای شبیه به یکی از برندهای مشهور باشد، این موضوع از طرف صاحبان برند قابل شناسایی می باشد و حتی اگر ثبت هم شده باشد، قابلیت ابطال یا برگشت دارند. برای انتخاب یک نام درست و داشتن اطلاعات لازم و کافی می توانید از مشاوران دپارتمان ثبت برند تهران ثبت استفاده نمایید.

 

انتخاب نام برند، گام اول

ابتدا لازم است که برای انتخاب نام برند چند نکته مهم را در نظر گرفت. اول اینکه اسامی مشهور را نمی توان ثبت کرد. در ضمن اگر نام انتخابی با نام برند دیگری بیش از ۵۰% تشابه داشته باشد نیز قابل ثبت نمی باشد. البته این حالت در طبقات مربوط به مواد غذایی، آشامیدنی، سلولزی، ایمنی، لوازم خانگی، آرایشی و بهداشتی بیشتر اتفاق می افتد. یکی از مواردی که در ثبت برند ممنوع می باشد، استفاده از نام مناطق جغرافیایی می باشد. بنابراین برای جلوگیری از رد نام، می توان از نام های مختلط و چند سیلابی برای ثبت برند در طبقه شلوغ، استفاده کرد. اگر برندی که می خواهید ثبت کنید داری لوگو نیز باشد، بهتر است از طرح های ساده و قابل فهم و زیرکانه استفاده نمود. به طور کلی ثبت برند به شکل حقیقی یا حقوقی انجام می گیرد. و شما می توانید از یک برند هم نام فارسی آن را ثبت کنید و هم نام انگلیسی آن را. برای انتخاب نام برند شئونات اسلامی را باید حتما مد نظر داشت زیرا در غیر این صورت با اخطال مواجه خواهید شد. اگر برند شما ثبت شده باشد ولی به شکل زیرکانه یا متقلبانه ای شبیه به یکی از برندهای مشهور باشد، این موضوع از طرف صاحبان برند قابل شناسایی می باشد و حتی اگر ثبت هم شده باشد، قابلیت ابطال یا برگشت دارند. برای انتخاب یک نام درست و داشتن اطلاعات لازم و کافی می توانید از مشاوران دپارتمان ثبت برند تهران ثبت استفاده نمایید.

 

ثبت برند ، گام دوم

بعد از انتخاب نام برند با موازین گفته شده، باید برند را ثبت نمود. برای ثبت برند در ایران باید استعلام برند کرد تا تکراری بودن یا تشابه آن مشخص شود. سپس اظهارنامه شما در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت می شود. بعد از ۴۵ تا نهایت ۹۰ روز پس از ثبت اظهارنامه، کارشناسان اداره مالکیت صنعتی نظر نهایی خود را برای ثبت برند در ایران به آگاهی شما می رسانند. بعد از تایید نام، آگهی تقاضا برای ثبت برند در ایران صادرخواهد گردید. البته تا ۳۰ روز بعد  از چاپ آگهی تقاضا می توان اعتراض کرد. اگر اعتراض نباشد آگهی دوم در روزنامه رسمی چاپ می شود و در آخر گواهی ثبت برند ۱۰ ساله صادر می شود که تحویل مالک برند می گردد.

 

 

گام دوم: ثبت برند

بعد از انتخاب نام برند با موازین گفته شده، باید برند را ثبت نمود. برای ثبت برند در ایران باید استعلام برند کرد تا تکراری بودن یا تشابه آن مشخص شود. سپس اظهارنامه شما در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت می شود. بعد از ۴۵ تا نهایت ۹۰ روز پس از ثبت اظهارنامه، کارشناسان اداره مالکیت صنعتی نظر نهایی خود را برای ثبت برند در ایران به آگاهی شما می رسانند. بعد از تایید نام، آگهی تقاضا برای ثبت برند در ایران صادرخواهد گردید. البته تا ۳۰ روز بعد  از چاپ آگهی تقاضا می توان اعتراض کرد. اگر اعتراض نباشد آگهی دوم در روزنامه رسمی چاپ می شود و در آخر گواهی ثبت برند ۱۰ ساله صادر می شود که تحویل مالک برند می گردد.

 

مدارک لازم برای ثبت برند

مدارک ثبت برند حقوقی شامل کپی مدارک شرکت یعنی آگهی تاسیس، تغییرات شرکت ( نام، آدرس، مدیرعامل)، روزنامه رسمی تاسیس و تغییرات شرکت و کپی کارت بازرگانی که باید حتما به نام شرکت یا مدیر عامل باشد و کپی شناسنامه و کارت ملی مدیر عامل و یک نمونه از علامت مورد تقاضا در کادر ۱۰*۱۰ و مهر شرکت می باشد. برای ثبت برند برای اشخاص حقیقی نیاز به کپی شناسنامه و کارت ملی شخص متقاضی و کپی جواز کسب یا مجوز فعالیت مرتبط و کپی کارت بازرگانی و طرح لوگو در کادر ۱۰*۱۰ می باشد. مجوز پروانه بهره برداری، جواز تاسیس یا جواز کسب می تواند برای ثبت برند مورد استفاده قرار گیرد. اگر برند انگلیسی باشد یا در لغتنامه دهخدا دارای معنی نباشد، برای ثبت آن برند نیاز به کارت بازرگانی داریم. ثبت برند درطبقه تبلیغات مستلزم مجوز از طرف وزارت ارشاد می باشد. همچنین ثبت برند برای طبقه دارویی نیز نیازمند مجوز از وزارت ارشاد می باشد.

 

فرآیند ثبت الکترونیکی برند

برای ثبت برند خود ابتدا باید وارد سایت مالکیت صنعتی به آدرس  شوید سپس در کادر سمت چپ سایت گزینه مالکیت معنوی را  انتخاب نمایید و سپس به قسمت خدمات الکترونیک رفته و در قسمت اظهارنامه ی الکترونیکی به قسمت اول ثبت اظهارنامه ی علامت رفته و گزینه موافق هستم را کلیک نمایید تا مراحل ثبت اظهارنامه نمایان شود. ابتدا در قسمت اول اطلاعات اظهار نامه را باید وارد کنید. نوع اظهارنامه نیز باید  انتخاب شود سپس افزودن مالک را کلیک کرده و با توجه به اینکه  می خواهید برندتان حقیقی یا حقوقی باشد مراحل را تکمیل نمایید. در قسمت ثبت، درخواست اظهارنامه جدید را دارم را انتخاب نمایید. مرحله اول شامل اطلاعات شخصیت حقیقی یا حقوقی می باشد. قسمت ورد اطلاعات فرد ابلاغ گیرنده، شماره تماس وارد شده رمز ابلاغیه های بعدی را دریافت می کندی در قسمت ورود اطلاعات وکیل یا نماینده قانونی، اگر متقاضی ثبت برند وکیل بود باید گزینه وکیل دادگستری را انتخاب نمایید و اگر وکیل نبود، یکی از شرکاء  یا مدیران شرکت را باید به عنوان متقاضی معرفی کرد، بنابراین گزینه یکی از مدیران را باید انتخاب نمود. در قسمت انتخاب کالا برحسب مجوز های موجود اگر شماره طبقه کالای درخواستی را بدانید باید گزینه ” شماره کالای درخواستی را می دانم را انتخاب کنید در غیر این صورت گزینه دوم باید انتتخاب شود و نام محصول را می توان وارد  کرد تا کارشناس مربوطه با توجه به نوع کالایی که برای ثبت برند اقدام شده است، طبقه برند را مشخص نماید. در مرحله دوم باید مدارک ثبت علامت تجاری را بارگذاری کرد. اگر تعداد مدارکی که باید بارگذاری شود بیشتر بود می توان از گزینه افزودن ضمائم اختیاری استفاده نمود. در مرحله سوم تمامی اطلاعاتی که وارد سامانه شده است به شما نمایش داده می شود و اگر درست باشد گزینه تایید اطلاعات را می زنیم. در مرحله چهارم که مرجله پایانی می باشد، باید هزینه ثبت برند را از درگاه های اینترنتی واریز نمود و شماره اظهارنامه و رمز عبور را از طریق شماره موبایلی که در سامانه وارد کرده اید دریافت نمایید. حداکثر ۲ الی ۳ ماه طول می کشد تا مدارک برند شما رسیدگی شود و نتیجه را در سایت اعلام نمایند. سپس تشکیل پرونده توسط وکیل انجام می شود و مبالغ واریزی به موکل اعلام می گردد. بعد از واریز مبلغ توسط موکل، از طریق روزنامه رسمی قوه قضاییه روزنامه رسمی ابتدایی علامت و واریز مبلغ از طریق درگاه اینترنتی به شکل آنلاین انجام می شود. زمان انجام این کار دوماه برای تکمیل مدارک و شروع به کار طول می کشد و چهر ماه و نیم تا صدور پروانه ۱۰ سله اولیه طول می کشد و سپس کار تمام است. همراهان عزیز سوالات خود در کلیه زمینه های ثبت شرکت و ثبت برند می توانید در بخش نظرات یا با تماس با شماره های  ثبت مطرح و پاسختان را دریافت نمایید

 

ثبت شرکت

علی بازدید : 81 دوشنبه 04 آذر 1398 نظرات ()

 

شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد؛ فقط به میزان سرمایه‌ی خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است.در نام شرکت باید عبارت ‹‹‌با مسئولیت محدود›› ‌قید شود.ثبت شرکت

 

شرکت سهامی خاص شرکتی است بازرگانی (ولو اینکه موضوع عملیات آن،‌ امور بازرگانی نباشد) که تمام سرمایه‌ی آن منحصراً توسط مؤسسین،تأمین‌گردیده و سرمایه‌ی آن به سهام، تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، ‌محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. تعداد سهام‌داران نباید از سه نفر کمتر باشد و عنوان «‌شرکت سهامی خاص»‌ باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت، به طور روشن و خوانا قید شود.ثبت شرکت

 

 

 

شرکت سهامی‌عام، شرکتی است بازرگانی (‌ولو اینکه موضوع عملیات آن، امور بازرگانی نباشد) که سرمایه‌‌ی آن به سهام، تقسیم‌شده که بخشی از این سرمایه از طریق فروش سهام به مردم تأمین‌ می‌شود. در شرکت سهامی‌عام، تعداد سهام‌داران نباید از سه نفر کمتر باشد و مسئولیت سهام‌داران، محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. در این شرکت، عبارت «شرکت سهامی عام» باید قبل از نام شرکت با بعد از آن، بدون فاصله با نام شرکت در کلیه‌ی اوراق و اطلاعیه‌ها و آگهی‌های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.

 

 

 

به موجب ماده‌ی17 قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران، «شرکت تعاونی، شرکتی است که تمام یا حداقل 51% سرمایه‌ی آن به وسیله‌ی اعضا در اختیار شرکت تعاونی قرارگیرد و وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، شرکت‌های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانک‌ها،‌ شهرداری‌ها، شوراهای اسلامی کشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می‌توانند جهت اجرای بند 2 اصل 43 از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت، مضاربه، مزارعه، ‌مساقات، اجاره، اجاره به شرط تملیک، بیع شرط، فروش اقساطی و صلح، اقدام به کمک در تأمین یا افزایش سرمایه‌ی شرکت‌های تعاونی نمایند؛ بدون آن که عضو باشند.

 

تبصره: در مواردی که دستگاه‌های دولتی در تأسیس تعاونی، شریک می شوند؛ ظرف مدتی که با موافقت طرفین درضمن عقد شرکت، تعیین خواهد شد؛ سهم سرمایه‌گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صددرصد سرمایه به تعاونی تعلق خواهدگرفت. مطابق ماده‌ی 26 همان قانون: «تعاونی‌های تولیدی، شامل تعاونی‌هایی است که در امور مربوط به کشاورزی، دام داری، ‌دام پروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت، معدن، ‌عمران شهری و روستایی و نظایر اینها فعالیت می‌نمایند» و به موجب ماده‌ی 27: «‌تعاونی‌های توزیع، عبارتند از تعاونی‌هایی که نیاز مشاغل تولیدی و یا مصرف کنندگان عضو خود را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه‌ها و قیمت‌ها تأمین می‌نمایند». تبصره‌ی ماده‌ی 28: ‌«‌تعاونی‌های موضوع این قانون با رعایت قوانین و مقررات می‌توانند به امر صادرات و واردات در موضوع خود بپردازند».ثبت شرکت

 

 

 

 

 

شرکت تضامنی،شرکتی است که تحت نام مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود.اگر دارایی شرکت برای تأدیه‌ی تمام قروض کافی نباشد؛ هر یک ازشرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این، ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث، کان لم یکن خواهد بود. در نام شرکت تضامنی باید عبارت «شرکت تضامنی» ‌و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود.

موسسه حقوقی چیست؟

علی بازدید : 78 یکشنبه 03 آذر 1398 نظرات ()

 

موسسات حقوقی زیر مجموعه ی موسسات غیر تجاری می باشند. مقصود از تشکیلات و موسسات غیر تجاری کلیه تشکیلات و موسساتی است که برای مقاصد غیر تجاری از قبیل امور علمی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شود اعم از آنکه موسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته یا نداشته باشند. بنابراین،ارائه خدمات علمی و آموزشی و خدمات شهری و ارائه کمک های انسانی در قالب شخصیت حقوقی متصور می باشد.

 

خدمات ثبت پایتخت در زمینه ثبت موسسه حقوقی

موسسه ثبت پایتخت بدون نیاز به حضور شما و به صورت وکالتی با هزینه بسیار پایین صفر تا صد مراحل ثبت این موسسات را برای شما انجام می دهد و در نهایت در صورت نیاز به خدمات دیگر از جمله ثبت تغییرات ، مشاوره و امور حقوقی دیگر تا انتهای کار از حقوق شما دفاع می کند. ثبت تغییرات موسسه برای در هنگام ثبت لزومی ندارد و فقط در مواردی که مشتری درخواست کند انجام می شود ، بذای اطلاعات بیشتر به بخش ثبت تغییرات مراجعه فرمایید.

کارت بازرگانی چیست؟

علی بازدید : 94 چهارشنبه 29 آبان 1398 نظرات ()

 

کارت بازرگانی در قوانین ایران برای واردات وصادراتکالا برای تاجران ضروری است. در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات شرکت کنند که دارای کارت بازرگانی باشند.

 

صدور کارت بازرگانی موکول به آن است که بازرگانان موسسه و یا شرکت خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده باشد. در شرکت های تجارتی کارت بازرگانی مربوطه بنام مدیر مسئول شرکت صادر می‎شود. بازرگانانی که تقاضای صدور کارت بازرگانی می‎نمایند باید طبق فرم های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی اطلاعات مربوط به تجارت خود را به اتاق بازرگانی بدهند و از طرف دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی معرفی شوند. صدور کارت بازرگانی برای بعزرگانان و شرکت های خارجی منوط به معامله متقابله است.یعنی در صورتی به بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده می‎شود که کشور آنها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی دهند.

 

یکی از خدمات ثبت  در دسته خدمات بازرگانی، اخذ، تمدید و یا ابطال کارت بازرگانی است. تشریفات صدور كارت بازرگانی در اداره كل ثبت شركتها و مالیكت صنعتی و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران صورت می گیرد.

 

مدارک مورد نیاز جهت کارت بازرگانی

شخصیت حقوقی

 

مرحله اول:

 

۳ قطعه عکس پرسنلی پشت سفید، کارت ملی و شناسنامه مدیرعامل

امضا وکالتنامه، ارائه گواهی پلمپ دفاتر که یکسال از تاریخش نگذشته باشد

آدرس و کد پستی تجارتخانه (فقط آدرس تهران)

آدرس و کدپستی محل سکونت مدیرعامل

مهر و امضا فرم های مربوطه: اظهارنامه و کارت بازرگانی و وکالتنامه

سرمایه کارت بازرگانی

شخصیت حقیقی

 

مرحله اول:

 

۳ قطعه عکس پرسنلی پشت سفید، کارت ملی (پشت و رو)، کپی شناسنامه

امضا وکالتنامه، جهت اظهارنامه و اوراق دفاتر پلمپ- امضا اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی

ارائه آدرس و کدپستی تجارتخانه: (همان آدرسی که سند مالکیت یا اجاره نامه با کاربری اداری به اسم شخص باشد)فقط آدرس تهران

آدرس و کدپستی محل سکونت شخص

سرمایه کارت بازرگانی(غیر نقدی)

مراحل دریافت کارت بازرگانی

مرحله اول:

 

عقد قرارداد

 

شما می توانید قرارداد «اخذ کارت بازرگانی» خود را به صورت تلفنی، حضوری، آنلاین منعقد نمایید.

مرحله دوم:

 

تکمیل مدارک

 

جهت انجام سریع و به موقع ثبت شرکت تان می بایست مدارک مورد نیاز را در کوتاه ترین زمان تکمیل و به کارشناس تکمیل مدارک تحویل دهید.

 

جهت سهولت کار می توانید مدارک خود را از طریق سامانه مشتریان ارسال کنید

مرحله سوم

 

اظهارنامه

 

در این مرحله اظهارنامه که توسط کارفرما امضا شده است، ارجاع می شود

مرحلــــه چهارم

 

پلمپ دفاتر

 

مشتری می بایست دفاتر پلمپ خود را دریافت نماید

مرحله پنجم

 

امور مالی و مالیاتی

 

کارفرما می بایست مفاصا حساب مالی و نیز کد اقتصادی خود را دریافت نماید.

مرحله ششم

 

وقت اتاق

 

پس از تکمیل مدارک، از سوی کارشناس برای کارفرما وقت اتاق گرفته می شود

 

توجه

 

-طبق ماده ۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم مراجعه به دارائی جهت پرداخت دودر هزار سرمایه اولیه شرکت بابت حق تمبر الزامی است.

 

-پلمپ دفا تر شرکت ظرف یکماه از تاریخ ثبت شرکت الزامی است.

مؤسسات غیر تجاری:

علی بازدید : 68 چهارشنبه 29 آبان 1398 نظرات ()

 

موسسات غیر تجاری موسساتی هستند كه جهت مقاصد غیر تجاری مثل امور علمی ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشكیل می شوند و تشكیل دهندگان آنها ممكن است قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند. تشكیل مزبور از تاریخ ثبت شخصیت حقوقی پیدا می كنند و می تواند عناوینی از قبیل انجمن بنگاه كانون و امثال آن را اتخاذ نمایند.

انواع مؤسسات غیر تجاری:

* موسساتی که مقصود از تشکیل آن‌ها جلب منافع و تقسیم آن بین اعضای خود نباشد، اینگونه موسسات اصطلاحا موسسات غیر انتفاعی نامیده می‌شود. کلیه فعالیت‌های اجتماعی از قبیل انجمن‌های اسلامی و تخصصی و علمی خاص و احزاب و دستجات سیاسی و موسسات خیریه و صندوق‌های قرض الحسنه در قالب این‌گونه موسسات متصور می باشد و موسسین آن هنگامی که در خواست ثبت می‌نمایند توسط اداره ثبت شرکت‌ها، مراتب از اداره کل اطلاعات نیروی انتظامی استعلام می‌شود و پس از وصول پاسخ مثبت، نسبت به ثبت آن اقدام می‌شود.

*  موسساتی که مقصود از تشکیل آن ممکن است جلب منافع مادی و تقسیم منافع مزبور بین اعضای خود یا غیر باشد. اینگونه موسسات، موسسات غیر تجاری نامیده می‌شوند. بنابراین فعالیت‌هایی از قبیل آموزشگاه‌های علمی و فنی و کلاس‌های زبان و مدارس غیر انتفاعی و موسسات گاز رسانی یا ارائه خدمات شهری مانند نظافت و فضای سبز و موارد دیگر در زمینه‌های فوق در قالب موسسات غیرتجاری متصور هستند و موسسین باید پس از به ثبت رساندن موسسه نسبت به اخذ مجوز فعالیت اقدام کنند.

مدیران مؤسسات غیر تجاری اصولا اجازه انجام فعالیت‌های تجاری را ندارند.

مراحل ثبت موسسه:

۱-شروع کار

۲-انعقاد قرارداد

۳-ارجاع به کارشناس مربوطه

۴-وارد کردن اطلاعات در اکسل

۵-تماس با مشتری جهت معرفی

۶-دریافت مدارک از مشتری

۷-ثبت اطلاعات در سامانه ثبت

۸-پس از تاییدیه مشتری نهایی کردن ثبت و ذخیره کردن شماره پیگیری ثبت در word برای چک کردن مراحل ثبت

۹-چک کردن شماره پیگیری موردنظر بعد از ۴ ساعت از زمان ثبت که ممکن است ۲۴ الی ۴۸ ساعت به طول بینجامد که تایید

یا رد شود الف: در صورت رد نام : گرفتن نامهای جدید از مشتری و وارد کردن آن در سامانه ب: در

صورت تایید نام از اوراقهای ثبت شرکت دو نسخه پرینت گرفته و به ضمیمه اصل وکالت نامه و پوشه صورتی برای امضا تحویل مشتری داده میشود

۱۰-پست مدارک مورد نظر به سازمان ثبت : (اوراق امضا شده – اصل وکالت نامه وكيل )

چک کردن روزانه کار ثبتی از سامانه

۱۱-آگهی شدن کار ثبتی پس از یک الی ۳ روز

۱۲-ارائه یک نسخه از کار آگهی شده و درج نام وکیل روی برگه به حسابداری و تحویل مهر برجسته از طریق وکیل مربوطه از سازمان

۱۳- پایان کار

شرایط ثبت موسسه حقوقی : 

پروانه وکالت باید به طور مداوم تمدید گردد و

عدم سوء سابقه کیفری و محکومیت های قضایی

عدم انجام اموری مغایر با شئونات اسلامی

عدم وجود دفتر وکالت و اشتغال به وکالت موسسات دیگر

 

6 نکته در تشکیل و ثبت شرکت تضامنی و نسبی

علی بازدید : 63 شنبه 25 آبان 1398 نظرات ()

 

راجع به تشکیل و ثبت شرکت تضامنی و نسبی چه می دانید ؟

در این مقاله درصدد بررسی قوانین و مقررات موجود در این خصوص هستیم و بیان خواهیم کرد که میزان مسئولیت هر یک از شرکاء در این شرکت ها به چه صورت است. پیش از آن ، از شما دعوت می شود به سایر مقالات مرتبط با این موضوع نیز مراجعه بفرمایید :

 

- نحوه تشکیل و ثبت شرکت تضامنی

- مراحل ثبت شرکت تضامنی

- شرکت تضامنی چیست و مدارک لازم جهت ثبت شرکت تضامنی ؟

 

• آشنایی با شرکت تضامنی و نسبی

شرکت های تضامنی و نسبی در زمره شرکت های اشخاص می باشند.

در تعریف شرکت های تضامنی باید گفت شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر، با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و اگر دارایی شرکت برای تمامی قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض است. ( ماده 116 ق. ت ) در تعریف شرکت نسبی گفته شده شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند. ( ماده 183 ق. ت ) این شرکت ها غالباَ از سوی کسانی تشکیل می شود که به یکدیگر اعتماد دارند. در انگلستان به این شرکت ها   تعبیر می شود و در کشورهای انگلوساکسون این شرکت ها شخصیت حقوقی ندارند در حقوق ایران شرکت تضامنی و نسبی دارای شخصیت حقوقی مستقل است و دارایی آن از دارایی شرکاء جداست و ممکن است ورشکسته اعلام گردد زیرا تاجر تلقی می شود. ( ماده 412 ق. ت ) در صورت ورشکستگی شرکت ، طلبکاران شرکت نسبت به دارایی شرکت بر طلبکاران خود شرکاء ارجحیت دارند. شخصیت حقوقی شرکت تا آن جا از شخصیت شرکاء جداست که ورشکستگی شرکت با ورشکستگی شرکاء و ورشکستگی شرکاء یا ورشکستگی شرکت ملازمه ندارد. ( ماده 128 ق. ت ) . نتیجه این استقلال شخصیت این است که تابعیت شرکت از تابعیت شرکاء نیز جداست ، هر چند که کنترل شرکاء بر این نوع شرکت از شرکت های دیگر بیشتر است.

 

• بررسی میزان مسئولیت شرکاء

در شرکت تضامنی، در صورتی که پس از انحلال و تصفیه شرکت ، خواه این انحلال ناشی از ورشکستگی یا اختیاری باشد ، معلوم شود شرکت ناتوان از پرداخت بخشی از بدهی های خود است، هر یک از بستانکاران حق مراجعه به اموال شخصی یک یک شرکاء نسبت به کل بدهی شرکت را دارد. زیرا که مسئولیت شرکای این شرکت ( شرکت تضامنی ) هم تضامنی و هم نامحدود و بی ارتباط با سهم هر شریک در شرکت است.

بخش دوم ماده 124 ق. ت مسئولیت نامحدود و تضامنی شرکاء را بدین نحو بیان می دارد :

" .... در هر حال هیچ یک از شرکاء نمی توانند به استناد اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز می نماید از تادیه قروض شرکت امتناع ورزد. فقط در روابط بین شرکاء مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در صورتی که در شرکت نامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد ".

نامحدود و تضامنی بودن مسئولیت شرکاء برای پشتیبانی از اشخاص ذی نفع و تنها در برابر آن ها کاربرد دارد و شرکاء در روابط میان خود مشمول قاعده مسئولیت به نسبت سرمایه در شرکت است.

در قسمت آخر ماده 124 بالا، امکان اتخاذ ترتیب دیگر در شرکت نامه را تجویز نموده است البته این توافق صرفاَ در روابط بین خودشان حاکم است و در مقابل اشخاص ثالث اعتباری ندارد زیرا قانون آمره است.

وضعیت فوق الذکر در خصوص شرکت های تضامنی، در رابطه با شرکت نسبی از پیچیدگی کمتری برخوردار است. در شرکت نسبی مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است. در نتیجه ، در شرکت نسبی میزان سرمایه ای که شریک در شرکت دارد و تعهداتی که از مشارکت وی به بار می آید تعادل منطقی وجود دارد. حال اگر در شرکت با یک میلیون سرمایه و یک میلیارد بدهی پرداخت نشده پس از انحلال شرکت ، شریک دارای ده هزار ریال یعنی یک صده سهم الشرکه شرکت، نسبت به بدهی های شرکت در برابر بستانکاران تنها به همان نسبت مسئولیت دارد. در نتیجه ، شریک یاد شده تنها ملزم به تادیه ده میلیون ریال که معادل یک از صد دیون شرکت است خواهد بود.

نسبی بودن مسئولیت شرکاء در شرکت نسبی به خودی خود و ناگزیر تمایز بسیار مهمی را با شرکت تضامنی به دست می دهد ، که عبارت از تضامنی نبودن مسئولیت در این شرکت است. زیرا که مفهوماَ نسبی بودن مسئولیت با تضامنی بودن آن سازگاری نداشته و هدف از مسئولیت نسبی را بی اثر می سازد.

 

• چند نکته در ثبت شرکت تضامنی و نسبی

1- حداقل با دو شریک تشکیل می شود. ( ماده 116 ق. ت ) و اشخاصی که دارای اهلیت عام هستند و منعی قانونی برای انجام دادن معاملات ندارند می توانند تشکیل دهند.

2- استقلال شخصیت حقوقی شرکت تضامنی و در نتیجه ، تفکیک دارایی و تعهدات شرکت از دارایی و تعهدات شرکاء چندان هم کامل نیست ، چه شرکاء به شخصه مسئول پرداخت بدهی های شرکت هستند.

3- با توجه به مسئولیت تضامنی شرکاء موجب می شود که این مسئولیت ، شرکاء را به شدت به یکدیگر پیوند می دهد و به همین دلیل ، در این نوع شرکت ، سهم الشرکه شرکاء قابل انتقال نیست مگر با رضایت همه شرکاء و شرط خلاف آن هم به دلیل آمره بودن امکان پذیر نیست. به همین دلیل، سهم الشرکه در این شرکت ها نمی تواند به صورت سهام قابل انتقال صادر شود.

4- آورده های شرکاء که در مجموع ، سرمایه شرکت را تشکیل می دهند ممکن است از نوع وجه نقد یا غیرنقد و حتی فعالیت باشند. شرکاء باید هر آورده ای را که تعهد کرده اند به شرکت بیاورند. آورده های غیرنقدی ( مال ) باید تقویم و تسلیم شوند والا شرکت تشکیل نمی شود. ( ماده 118 ق. ت )

5- نام شرکت های تضامنی و نسبی باید به نحوی نوشته شود که برای اشخاص ثالث ویژگی اساسی شرکت های یاد شده، یعنی شخص بودن آن ها به آسانی شناسایی گردد. برخلاف دیگر شرکت ها، نام شرکت های اشخاص از دو بخش تشکیل می شود. بخش اول نام خاص شرکت و بخش دوم نام یک یا چند تن از شرکاء یا عبارتی با همان مضمون را شکل می دهد. در همین رابطه ماده 117 ق. ت مقرر می دارد : " در اسم شرکت تضامنی باید عبارت ( شرکت تضامنی ) و لااقل اسم یک نفر از شرکاء ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد، باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ( و شرکاء ) یا " و برادران " قید شود. "

ماده 184 در خصوص شرکت نسبی مقرر می دارد : " در اسم شرکت نسبی عبارت ( شرکت نسبی ) و لااقل یک نفر از شرکاء باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده عبارتی از قبیل " و شرکاء " و " براردران " ضروری است.

6- در خصوص موضوع باید گفت شرکت های تضامنی و نسبی یک شرکت تجاری است هم از نظر شکلی و هم از نظر موضوعی، بنابراین برخلاف آنچه در حقوق فعلی فرانسه می گذرد ، شرکت تضامنی را برای امور غیرتجاری نمی توان تشکیل داد ( ماده 116 ق. ت ) . به موجب این محدودیت ، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری و مختلف . در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی وکیل تلقی می شوند ( ماده 121 ق. ت ) اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکت نامه یا اساسنامه شرکت مقرر شده و شرکاء بر آن توافق کرده اند.

تعداد صفحات : 12

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 120
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 0
  • آی پی امروز : 26
  • آی پی دیروز : 249
  • بازدید امروز : 320
  • باردید دیروز : 540
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 2,484
  • بازدید ماه : 8,950
  • بازدید سال : 14,291
  • بازدید کلی : 67,203